Η διατροφή των Ελλήνων την εποχή του Ιωάννη Καποδίστρια: ιστορική αναδρομή και σύγχρονη διατροφολογική ανάγνωση

 Η Διατροφή των Ελλήνων στην Καθημερινότητα της εν λόγω εποχής 

Η βάση της καθημερινής διατροφής ήταν τα δημητριακά, με κυρίαρχο το κριθάρι, συχνά σε μορφή άρτου χαμηλής ποιότητας. Τα όσπρια, όπως φακές, ρεβίθια και κουκιά, αποτελούσαν βασική πηγή ενέργειας και φυτικής πρωτεΐνης.

Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η κατανάλωση άγριων χόρτων και λαχανικών εποχής, τα οποία παρείχαν φυτικές ίνες, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Το ελαιόλαδο αποτελούσε το κύριο προστιθέμενο λίπος και βασικό στοιχείο γεύσης και κορεσμού.

Ζωικά Τρόφιμα και πρωτεϊνική Πρόσληψη

Η κατανάλωση κρέατος ήταν εξαιρετικά περιορισμένη και συνδεόταν κυρίως με θρησκευτικές εορτές και κοινωνικές τελετές. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα καταναλώνονταν με φειδώ και κυρίως σε κτηνοτροφικές περιοχές.

Η πρωτεϊνική επάρκεια επιτυγχανόταν κυρίως μέσω φυτικών συνδυασμών δημητριακών και οσπρίων, μια πρακτική που σήμερα αναγνωρίζεται ως διατροφικά επαρκής όταν εφαρμόζεται συστηματικά.

Ζάχαρη, Γλυκά και Αλκοόλ

Η ζάχαρη ήταν σχεδόν απούσα από την καθημερινή διατροφή. Τα γλυκά περιορίζονταν στο μέλι και στα αποξηραμένα φρούτα, ενώ η κατανάλωσή τους ήταν περιστασιακή.

Το κρασί καταναλωνόταν με μέτρο και συχνά αραιωμένο με νερό, λειτουργώντας περισσότερο ως συνοδευτικό του φαγητού παρά ως μέσο ευφορίας.

Ο ρόλος του Ιωάννη Καποδίστρια 

Ο Ιωάννης Καποδίστριας αντιλήφθηκε ότι χωρίς επισιτιστική ασφάλεια δεν μπορεί να υπάρξει λειτουργικό κράτος. Στο πλαίσιο αυτό προώθησε τη γεωργική ανασυγκρότηση, τη διανομή σπόρων και τη διάδοση καλλιεργειών όπως η πατάτα.

Ο διαδεδομένος μύθος ότι η πατάτα διαδόθηκε μέσω τεχνασμάτων δεν επιβεβαιώνεται από τις ιστορικές πηγές και υποτιμά τη γνώση και την κρίση των ανθρώπων της εποχής.

Σύγχρονη Διατροφολογική Ανάγνωση

Από σύγχρονη σκοπιά, το διατροφικό πρότυπο της εποχής Καποδίστρια χαρακτηρίζεται από υψηλή πρόσληψη φυτικών ινών, χαμηλή κατανάλωση κορεσμένων λιπαρών και απουσία υπερεπεξεργασμένων τροφίμων.

Τα χαρακτηριστικά αυτά ευθυγραμμίζονται με τις αρχές της παραδοσιακής μεσογειακής διατροφής, η οποία συνδέεται με μειωμένο καρδιαγγειακό και μεταβολικό κίνδυνο.

Αυτό που τελικά αντιλαμβανόμαστε είναι ότι η διατροφή των Ελλήνων την εποχή του Καποδίστρια δεν ήταν αποτέλεσμα διατροφικών οδηγιών, αλλά συνθήκη ανάγκης. Ωστόσο, παρουσιάζει χαρακτηριστικά που σήμερα θεωρούνται  διατροφικά ευνοϊκά.

Η μελέτη της ιστορικής διατροφής μπορεί να προσφέρει πολύτιμα διδάγματα για τη σύγχρονη δημόσια υγεία, ιδιαίτερα σε μια εποχή υπερκατανάλωσης και διατροφικής σύγχυσης.

Πηγή:diatrofi.gr